Waarom leerlingen naar IB komen
Wat verwachten ze van IB?
Hoe ervaren ze de hulp en de begeleiding?
Waarin verschilt IB van andere particuliere scholen?
Onderstaande verslagen geven een antwoord op deze vragen.
Suze en Marlous Mens
"Van 1993 tot 1997 stond ons leven in het teken van Blankestijn, nee, ik kan beter zeggen: wás ons leven Blankestijn.
We stonden om 6 uur op om op tijd de trein naar Utrecht te halen en ’s avonds reden we vaak pas na half zeven station Leiden binnen.
Waarom die moeite, iedere dag anderhalf uur heen en anderhalf uur terug reizen? Omdat wij op Blankestijn werden begrepen!
De klassen waren niet groter dan 4 tot 6 leerlingen zodat iedereen de aandacht kreeg, die nodig was. Heel belangrijk, vooral voor mij, omdat ik dyslectisch ben en in de grote klassen van de school waar ik leerling was, met meer dan 30 leerlingen, volledig wegzakte.
Op mijn 15de vertrok ik dus alleen naar Utrecht. In het begin was ik erg verlegen. Het was ook wel heel spannend: een nieuwe school waar je niemand kent. Maar al snel kwam ik erachter dat veel andere leerlingen zich ook zo voelden. Zij kwamen ook van ver en verbleven soms in gastgezinnen.
Bovendien hadden we één ding gemeen, op onze oude scholen werden we als buitenbeentjes gezien en was men meer bezig met wie onze ouders waren dan met ons. Het was een verademing om in een omgeving te komen waar we onszelf konden zijn. Mijn zusje Marlous volgde al snel. Ze had geen leerproblemen, maar ze was het zat om op school constant geconfronteerd te worden met jaloezie. Vanaf dat moment hebben we op de Oudegracht samen een leuke tijd gehad en hebben we vriendschappen gesloten met mensen met wie we nu nog steeds contact hebben. Natuurlijk hebben we veel geleerd!
Beiden slaagden we voor ons VWO, waarna we begonnen aan
een nieuw avontuur: de Universiteit van Amsterdam!
Marlous ging economie studeren en ik rechten.
De tijd op de UvA was mooi, maar het was geen Blankestijn!"
Suze Mens
Herman Jan Meijers (1977)
Ik heb economie aan de Universiteit van Kent gestudeerd. Daarna kon ik onmiddellijk aan het werk als Beleidsmedewerker Internationale Zaken en Investeringen bij het ministerie van Economische zaken. Na drie jaar ben ik overgestapt naar het bedrijfsleven en ben begin jaren negentig naar België verhuisd om samen met een jurist uit Antwerpen zijn bedrijf (Transtec, een projectontwikkelings- en managementbureau) uit te bouwen. Dat hebben we tien jaar lang met succes gedaan en in 2004 het stokje overgegeven. Ik had toen al mijn eigen firma en daarin ben ik in een niche van de projectmanagementmarkt doorgegaan, kleinschalig en vooral gericht op het samenstellen van consortia van bedrijven, voor het uitvoeren van projecten in het buitenland, het tenderen, het vinden van de juiste experts en het managen van het project in uitvoeringsfase.
Sinds 2001 ben ik betrokken bij de opleiding voor International Tourism Management en Consultancy van de NHTV in Breda. Samen met een team van dit instituut en andere externe experts heb ik de nieuwe studierichting Master in Tourism Destination Management mede mogen ontwikkelen en begeleiden. Op deze manier kan ik een groot deel van mijn ervaringen delen met Master Studenten, waardevol en hopelijk nuttig. Blankestijn ligt aan de basis van dit alles. Ik heb daar geleerd (learning by doing) het maximale uit jezelf te halen, maar ook serieus en realistisch met de werkelijkheid om te gaan.
Noem het VOC-mentaliteit of wat je wilt. Behalve een geweldige vakkennis heb ik op Blankestijn geleerd verantwoordelijk te zijn voor mezelf. Pas dan kun je anderen ook structureel helpen. Oprecht en eerlijk zijn, je zwakke kanten erkennen en daaraan werken door "het te doen"; niet kletsen, maar werken … en dat is een principe dat voor iedereen werkt.
Gelukkig vond ik tijdens de reünie (4 juni 2010) dat deze spirit er na 33 jaar nog steeds is. Geweldig wat IB mij in 76-77 heeft geboden.
Annet Dekker 2002-2003
"Na met moeite op mijn 16de geslaagd te zijn voor mijn HAVO-examen wilde ik nog niet gaan studeren. Het halen van mijn VWO-diploma was het volgende doel, al wist ik wel dat ik daar extra begeleiding voor nodig had.
Instituut Blankestijn leek mij een goede optie. Als ik er nu dan ook aan terug denk, heb ik er een goede tijd gehad. De manier waarop de leraren betrokken zijn bij je ontwikkeling en hoe ze zich inzetten om elke leerling op hun eigen manier te helpen en te laten slagen, geeft aan dat men hier persoonlijk en toegewijd te werk gaat.
Daarnaast heeft het werken in kleine klassen en met leuke mensen ervoor gezorgd dat ik nu weet dat je door hard werken in een fijne omgeving je doelen kan bereiken.
Maren
"Mijn jaartje op IB was vooral bedoeld om de vier N&G-vakken te halen. Ik had namelijk in mijn examenjaar bedacht dat ik Geneeskunde wilde studeren, maar met mijn E&M-diploma zou ik dan niet ver komen. Mijn keuze viel meteen op IB. Door de individuele begeleiding, kleine klasjes en de minimale hoeveelheid huiswerk. Heerlijk leek me dat: overdag op school hard werken, en daarna thuis lekker je tijd besteden aan sporten e.d. Ik had verwacht dat ik erg hard mijn best zou moeten doen om de bètavakken te halen. Daarvoor was naar mijn mening de individuele begeleiding van groot belang.
Nu, na de examens, hebben ik en IB alle verwachtingen waargemaakt. Hard gewerkt, maar met het gewenste resultaat. Halverwege het jaar bleek dat ik wat meer bètatalent had dan was verwacht, dus kon er aan mijn gemiddelde gewerkt worden. “Blankestijn” heeft mij op alle mogelijke manieren gesteund om mijn gemiddelde zo hoog mogelijk te krijgen en mijn kans voor Geneeskunde te vergroten. Dit door ook de verplichte vakken als Maatschappijleer en ANW gewoon nog een keer te volgen en van mijn zesjes achten en zelfs negens maken. Mijn gemiddelde is nu dan ook 7,7 en wie weet nog hoger na de herkansing."
Linnea
"Voordat ik aan BrightStar was begonnen, had ik meer last van woorden spellen en lange teksten lezen. Als ik zinnen opschreef, vooral als het snel moest, zag ik naderhand pas dat de zinsopbouw niet correct was.
Op de lagere school had ik al remedial teaching. Daar lazen we moeilijke teksten, verbeterden we de woordenschat en oefenden we veel grammatica. Daardoor liep ik op het eind zelfs voor op de klas.
Toen ik op Blankestijn kwam, ben ik na een tijdje met BrightStar begonnen. Daar oefenden we vooral met de Franse woordenschat, omdat ik daarmee veel moeite had. Daarnaast deed ik een soort computerspel waarbij ik een puntje op een weggetje moest houden. Daardoor gaan de linker- en rechterhersenhelft beter communiceren.
Ik merkte dat ik daardoor sneller teksten kon lezen bij de examens Nederlands, Biologie, Engels en Scheikunde, want daar moet je veel lezen. Met Biologie en Engels was ik veel eerder klaar dan ik had verwacht. De extra tijd die ik had door mijn dyslexie had ik niet nodig."
